NGC 3992 

 

NGC 3992 została odkryta 12 marca 1781 roku przez francuskiego astronoma Pierre'a Mechaina. Jest to dziesiątej wielkości galaktyka spiralna z poprzeczką typu SB(rs)bc w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy. W katalogu Dreyera opisana została jako obiekt: wybitnie jasny, bardzo duży, dość mocno wydłużony, nagle jaśniejszy w środku i o jasnym jądrze. Galaktyka została wpisana w roku 1781 do katalogu Messiera po uprzednim porozumieniu z autorem. Biorąc pod uwagę dostępne dane astronomiczne dotyczące przesunięcia NGC 3992 ku czerwieni, oszacowano średnią odległość galaktyki od Układu Słonecznego, wynosi ona około 81 milionów lat świetlnych, czyli 24.878 Mpc.

 

NGC 3992

 

NGC 3992 obserwowana przy pomocy 45 centymetrowego reflektora jawi się nam jako obiekt: jasny, duży, wydłużony w stosunku 5:3 w osi SW-NE, o szerokiej koncentracji w galaktycznym halo, o rozległym i słabym halo. Gwiazda 13-tej wielkości magnitudo znajduje się przy północno wschodniej krawędzi galaktyki w odległości 3,4 minuty od jej centrum. M109 leży w odległości 5,1 minuty w kierunku północno wschodnim od gwiazdy 9,3 wielkości magnitudo oznaczonej jako HD 103767. Tworzy parę z UGC 6923 odległą o piętnaście minut w kierunku południowym do południowego zachodu.

 

M109

 

Już 24 marca 1781 roku Charles Messier obserwował M108 i M109 w trakcie pomiarów pozycji dla mgławicy planetarnej NGC 3587. W pierwowzorze katalogu Messiera odnajdujemy ją pod numerem 99 ale bez odnotowanej pozycji. Warto dodać, że Méchain wspomniał o M109 w liście do Bernoulliego z 6 maja 1783. Obie galaktyki M108 i M109 nie zostały ujęte w opublikowanej wersji katalogu Messiera, dopiero w roku 1953 została ona dodana do katalogu Messiera przez Owena Gingericha. Ponad osiem lat później bo 12 kwietnia 1789 roku odkrył ją niezależnie od Méchaina, angielski astronom William Herschel i dodał ją do swojego katalogu, niewłaściwie oznaczając ją jako mgławicę planetarną (H IV-61). NGC 3992 posiada trzy galaktyki satelitarne UGC 6923, UGC 6940 i UGC 6969. W roku 1956, 17 marca w galaktyce zaobserwowano wybuch supernowej typu Ia o maksimum jasności 12,3 magnitudo, której nadano oznaczenie SN 1956A.

Oznaczenia alternatywne:

    • NGC 3992,

    • M 109,

    • 2MASX J11573598+5322282,

    • TC E19,

    • [CHM2007] HDC 706 J115735.98+5322282,

    • EQ 1155+536,

    • MCG+09-20-044,

    • UGC 6937,

    • [CHM2007] LDC 867 J115735.98+5322282,

    • IRAS 11549+5339,

    • UZC J115736.0+532229,

    • [M98c] 115501.0+533913,

    • IRAS 11550+5339,

    • PSCz Q11549+5339,

    • Z 1155.0+5339,

    • LEDA 37617,

    • TC 755,

    • Z 269-23,

    • CGCG 269-023,

    • CGCG 1155.0+5339,

    • LDCE 0867 NED054,

    • HDCE 0706 NED020,

    • PGC 37617,

    • LGG 258:[G93] 006,

    • [M98j] 170 NED26,

    • H IV-61,

    • h 1030,

    • GC 2635