NGC 650 

 

NGC 650 została odkryta 5 września 1780 roku przez francuskiego astronoma Pierra Mechain'a. Następnie w roku 1780 zostaje zarejestrowana przez innego astronoma z Francji Charlesa Messiera w jego katalogu i oznaczona jako M76. Jest to część dziesiątej wielkości mgławicy planetarnej w konstelacji Perseusza. W katalogu Dreyera opisana jest jako obiekt bardzo jasny, część zachodnia mgławicy podwójnej. Pozycja mgławicy podlega precesji, ale leży dokładnie w południowo zachodniej części mgławicy, więc identyfikacja jest pewna. Nie ma wątpliwości, że to co obserwowali Méchain i Messier było całą mgławicą. Jest to jeden z wielu obiektów astronomicznych, których Messier nie jest odkrywcą lecz wyłącznie rejestratorem odkryć innych astronomów. Warto dodać, że Méchain był nie tylko kolegą po fachu Messiera, ale także jego bliskim przyjacielem. Średnica kątowa NGC 650 wynosi 3,12 arcmin.

 

Messier 76

 

NGC 650 obserwowana przy pomocy 45 centymetrowego reflektora jawi się nam jako obiekt jasny, dość duży, składający się z dwóch płatów czołowych i ciemniejszego środka. Południowo zachodni płat jest jaśniejszy z prostymi krawędziami, a płat północno wschodni ma lekko zakrzywioną krawędź. Gwiazda 13,5 wielkości magnitudo jest nałożona na południową krawędź południowo zachodniego płata mgławicy. Uderzającym jest, rozciągające się od części centralnej tej bipolarnej mgławicy duże halo, które zawiera w sobie dwa duże zewnętrzne ramiona lub skrzydła podobne do galaktycznej spirali. Zewnętrzne "ramię" dołączone jest na północno wschodnim końcu jest jaśniejsze i dłuższe oraz zakrzywione w kierunku zachodnim. Południowe przedłużenie jest, krótkie, słabsze i słabiej zdefiniowane.

 

 

M 76

 

Mgławica Małe Hantle znajduje się w odległości 1000 lat świetlnych. Gaz w mgławicy pobudza do świecenia położona w jej środku gorąca gwiazda o temperaturze powierzchniowej około 60 000 K. Gwiazda ma wielkość 16,6 magnitudo. Mgławica powstała w wyniku odrzucenia gazowej otoczki przez starą umierająca gwiazdę. Gwiazda ta to dolny niebieskawy składnik układu podwójnego gwiazd widoczny w pobliżu centrum mgławicy. M76 jest jednym z najsłabszych pod względem jasności obiektów na liście katalogu Messiera, jej odległość szacuje się na 3 do 5 tysięcy lat świetlnych od Ziemi, a średnica jej sięga na ponad rok świetlny. Mgławica ta jest widoczna przy prawej stopie Andromedy jak podaje Charles Messier


Oznaczenia alternatywne:  

  1. M 76,
  2. HD 10346,
  3. NGC 651,
  4. PN ARO 2,
  5. BWE 0139+5119,
  6. IRAS F01391+5119,
  7. NGC 650,
  8. PN VV 6,
  9. CSI+51-01391,
  10. IRAS 01391+5119,
  11. NVSS J014219+513431,
  12. PSCz P01391+5119,
  13. GB6 B0139+5119,
  14. LITTLE DUMBELL NEBULA,
  15. PK 130-10 1,
  16. WB 0139+5119,
  17. 87GB 013909.6+511935,
  18. BARBELL NEBULA,
  19. PN G130.9-10.5,
  20. WD 0139+513,
  21. GCRV 950,
  22. CORK NEBULA,
  23. PN VV' 9,
  24. WN B0139.1+5119,
  25. Mgławica Małe Hantle,
  26. Messier 76,
  27. Mgławica Korek,
  28. 3C 050,
  29. 87GB 013909.6+511935,
  30. OC +567,
  31. [HRT2007] J014218+513445,
  32. GC 385,
  33. M 76A