Patrząc na ten obraz i jego barwy chciałoby się wędrować po Mgławicy Oriona znanej także jako NGC 1976 (M 42). Rozmiary owej mgławicy sięgają 13 lat świetlnych, a odległość w najbliższym miejscu sięga 1500 lat świetlnych. Mgławica Oriona jest doskonałym laboratorium badawczym do śledzenia narodzin gwiazd i badania ich ewolucji, i jest najbliższym Ziemi miejscem gdzie takie procesy zachodzą. Świecące struktury to wielki obłok gazu molekularnego, który otacza młode gorące gwiazdy. Gwiazdy w Mgławicy Oriona są młode, a część z nich jest dopiero w okresie formowania. Ich burzliwa ewolucja i wysokoenergetyczne promieniowanie w postaci kosmicznych wiatrów spowodowały wymiecenie z tego regionu ciemnego pyłu oraz gazów, które mogłyby zasłaniać nam widok wnętrza tego regionu przestrzeni kosmicznej. Dzięki tym szczęśliwym okolicznościom możemy lepiej poznać i zrozumieć procesy jakie zachodzą w czasie formowania się gwiazd i ich dalszej egzystencji. Rozmiar kątowy tej mozaiki odpowiada Księżycowi w pełni i ukazuje nam około 3000 gwiazd, a sam obraz to około milion pikseli. W celu montażu tego obrazu wykorzystano Kosmiczny teleskop Hubble'a oraz 2,2 metrowy teleskop z Europejskiego Obserwatorium Południowego w La Silla.


Żródło: http://www.nasa.gov


Oznaczenia alternatywne mgławicy Oriona: Messier 42, M 42, NGC 1976, LBN 209.13-19.35, 3C 145, 4C-05.21, CTA 37, [DGW65] 26, LBN 974, Mills 05+0A, MSH 05-0-11, NRL 6, PKS 0532-054, PKS 0532-05, [PT56] 6, XSS J05351-0519, Sharpless 281